Een paar maanden na de nieuwe millenniumwisseling zag een nieuw stuk software genaamd LimeWire het licht. In die tijd was Napster nog steeds de dominante tool voor het delen van bestanden en de grootste bedreiging voor de muziekindustrie. Het duurde echter niet lang voordat LimeWire het overnam en alle andere P2P-applicaties in de schaduw stelde. Twee decennia later praten we met verschillende ontwikkelaars die het allemaal uit de eerste hand hebben meegemaakt.
Twintig jaar geleden begon een nieuwe trend, file-sharing genaamd, het internet te veroveren.
Wat vroeger een nicheactiviteit was, alleen voorbehouden aan technisch ingestelde mensen, werd plotseling een populair tijdverdrijf voor de massa.
Rond de eeuwwisseling was Napster de eerste die op grote schaal werd omarmd , en dat gebeurde precies rond de tijd dat mp3-spelers ook populair werden.
Deze nieuwe deelcultuur intrigeerde niet alleen muziekminnende tieners. Het bood ook voor veel ontwikkelaars grenzeloze inspiratie. In het jaar na de release van Napster werden andere P2P-applicaties zoals Direct Connect, iMesh, eDonkey2000, Freenet en LimeWire gelanceerd.
Napster bleef aanvankelijk de meest populaire toepassing, maar deze regering eindigde in de zomer van 2001, toen het werd opgedragen door een Amerikaanse federale rechtbank te sluiten. Tegen die tijd stonden zijn opvolgers echter in de rij om het over te nemen, en LimeWire viel op.
LimeWire begon langzaam in 2000
LimeWire is opgericht door ondernemer en hedgefondsbeheerder Mark Gorton . De applicatie is gemaakt onder de vleugels van Lime Group, LLC, door een kleine groep ontwikkelaars met een grote interesse in peer-to-peer-technologie.
Volgens de online geschiedenisboeken werd de op Gnutella gebaseerde software voor het eerst uitgebracht op 3 mei 2000. Destijds heette het echter nog niet LimeWire. De applicatie zoals mensen die kennen, de op Gnutella gebaseerde bestandsuitwisselingsclient, kwam een paar maanden later uit.
“Zeggen dat we een trage start hadden, was een understatement. Destijds vierden we elke 100 downloads en daarna elke duizend, maar dat was maar een druppel in de emmer ”, herinnert Greg Bildson, voormalig CTO / COO van LimeWire, en medewerker van het eerste uur zich .
"Nieuwere klanten zoals LimeWire waren zeker een verbetering ten opzichte van het Gnutella-netwerk, maar we waren nog maar een klein deel van het netwerk", voegt hij eraan toe.
Die trage start moet in perspectief worden gezien. Terwijl de officiële Gnutella-client van Nullsoft al vroeg veel populairder was, haalde LimeWire het snel in. Binnen een jaar werden meer dan drie miljoen exemplaren van de software gedownload, iets waar de meeste ontwikkelaars alleen maar van konden dromen.
De explosieve groei van LimeWire
Gedurende de tijd dat het delen van bestanden floreerde, groeide LimeWire sneller dan andere applicaties. Deze groei werd ondersteund door de sluiting van concurrenten zoals Napster en Grokster. Ook was de site minder agressief op advertenties en werkbalken dan sommige concurrenten.
Dit betekent natuurlijk niet dat het geen nadelen had. Het Gnutella-netwerk had bijvoorbeeld te maken met spam en vervalsingen, waarbij de bestanden niet altijd waren wat ze beloofden.
Veel voormalige gebruikers zullen bekend zijn met de frustratie van het downloaden van een muzieknummer, om te beseffen dat het na een halfuur downloaden niet was wat de titel beloofde. Dat hoorde toen allemaal bij het spel.
Ondanks de nadelen werd LimeWire de dominante tool voor het delen van bestanden tijdens het eerste decennium van dit millennium. Terwijl BitTorrent meer verkeer genereerde, sprak LimeWire een breder publiek aan van informele bestandsdragers.
Een op de vijf pc's had LimeWire
Ongeveer halverwege de jaren 2000 had ongeveer een op de vijf pc's ter wereld een kopie van de software geïnstalleerd.
De software werd de go-to-tool voor miljoenen mensen, van wie velen het gebruikten om hun mp3-spelers te vullen. Tegelijkertijd stroomden er enorm veel geld binnen dankzij mensen die voor de 'Pro'-versie hadden betaald, ook al kon een illegale kopie worden gedownload met de gratis LimeWire-versie.
Met de eerste release van LimeWire nu twintig jaar geleden en de uiteindelijke ondergang tien jaar later, hebben we besloten om contact op te nemen met een aantal mensen die op dat moment voor het bedrijf werkten. We spraken met Angel Leon , Zlatin Balevsky en Dave Nicponski, drie leden van het LimeWire-team.
LimeWire-ontwikkelaars kijken terug
Door de jaren heen zijn er veel verhalen verteld over LimeWire, maar we wilden van insiders horen waarom zij denken dat hun software zo'n succes is geworden.
Leon, die later de LimeWire-spin-off FrostWire startte , trad in 2005 toe nadat hij had gereageerd op een Craigslist-advertentie. Hij werd de webmaster voor Limewire.com en Magnetlink.com, maar beheerste zich gaandeweg ook de code van de applicatie.
Volgens Leon was het LimeWire-ontwikkelteam erg getalenteerd en werkte de technologie zelf goed. Het succes kwam echter, zoals vaak het geval is, ook neer op de timing.
“De technologie was heel gemakkelijk te gebruiken, te zoeken, te downloaden en te delen op één plek. Het project is ontwikkeld en onderhouden door een groep zeer getalenteerde ontwikkelaars, echt een team van wereldklasse ”, zegt Leon.
"Maar ik denk dat ze enorm op de omstandigheden hebben gereden, kort nadat ik daar aankwam, als ik me goed herinner, was er een uitspraak tegen Grokster, ik kan me voorstellen dat ze een groot deel van hun gebruikersbasis hebben overgenomen", voegt hij eraan toe.
Nicponski kwam in 2004 bij het LimeWire-team, maar was toen al een ervaren P2P-ontwikkelaar, aangezien hij sinds 2001 bij Bearshare werkte. Er was een gezonde concurrentie tussen de twee teams omdat beiden probeerden de beste en meest aansprekende applicatie voor het delen van bestanden te bouwen.
Waarom LimeWire uiteindelijk de meest populaire van de twee werd, is nog steeds een raadsel voor hem en er was waarschijnlijk een beetje geluk bij betrokken
“BearShare was in veel opzichten een technisch superieur product, maar aan het eind van de dag was dat niet de belangrijkste onderscheidende factor die de populariteit bepaalde. Ik weet niet goed wat het was. Ik vermoed een combinatie van branding en heel veel geluk ”, zegt Nicponski.
Balevsky kwam begin 2004 ook bij het LimeWire-team, terwijl hij nog op de universiteit zat. Hij nam rechtstreeks contact op met het bedrijf om te zien of LimeWire aan het werk was, terwijl hij een oplossing bood voor een probleem dat ze probeerden op te lossen.
"Ik droeg bij aan een open-sourceproject genaamd Freenet dat in Java was geschreven en zag dat LimeWire een probleem probeerde op te lossen dat ik al had opgelost," vertelt Balevsky ons.
Dit eerste aanbod werd afgewezen, maar na enige tijd nodigde Greg Bildson hem uit voor een sollicitatiegesprek, waarna hij zich bij het team voegde als ontwikkelaar.
Gratis Spyware
Volgens Balevsky heeft het team heel hard gewerkt om de ultieme ervaring voor het delen van bestanden te creëren. Hij gelooft echter dat het succes van LimeWire ook voortkomt uit het feit dat het relatief schoon was, terwijl andere software werd gebundeld met adware en werkbalken.
“Dat was niet altijd het geval - toen ik me voor het eerst aanmeldde, hebben we software van derden gebundeld in de 'basisversie'. Ik herinner me duidelijk dat onze populariteit binnen een maand of zo na het verwijderen van de adware explosief was toegenomen, ”zegt Balevsky.
LimeWire was in de beginjaren ook relatief virusvrij. Dit onderscheidde het van concurrenten zoals Kazaa, wiens hash-algoritme virussen en nepbestanden toestond zich voor te doen als echt.
"De virusschrijvers kwamen er uiteindelijk achter hoe ze LimeWire als infectievector konden gebruiken, maar dat gebeurde pas jaren later, waardoor we voldoende tijd hadden voor goede publiciteit", merkt Balevsky op.
Ondertussen was het leven goed op het kantoor van LimeWire. Er was een open source mentaliteit en het bedrijf zelf was ook heel open, waarbij alle teamleden betrokken waren en respecteerden. Er was ook geen gebrek aan geld en the sky was the limit.
Feestjes op het dak en een waterpijp van $ 300
Leon herinnert zich de bekende feesten op het dak van LimeWire, die ook veel buitenstaanders trokken, waaronder Casey Neistat en zijn broer. Gelegen in Manhattan, had het Limewire-gebouw een geweldige locatie met een terras van bovenaf en uitzicht op de skyline van New York .
Dit team van jonge en getalenteerde mensen werkte hard, maar wist ook van het leven te genieten. Balevsky onderschrijft deze feeststemming, evenals de openheid van het bedrijf.
"We waren jong, gek, hadden vrijwel geen management of toezicht omdat de bazen ons lieten doen wat we wilden", zegt hij, eraan toevoegend dat hij niet graag teveel wil delen, omdat dat sommige voormalige collega's ongemakkelijk kan maken.
"Het feit dat we een mooie waterpijp van $ 300 op kantoor hadden - een geschenk van de eigenaar - zou je een idee moeten geven van hoe de sfeer en cultuur waren."
"De uitvinder van Kademlia - Petar Maymunkov werkte in een ander bedrijf dat eigendom was van dezelfde eigenaar, dus we hadden veel diepgaande technische discussies over een waterpijp en poker."
Rechtszaak sluit LimeWire af
De schijnbaar grenzeloze uitbreiding van LimeWire kwam uiteindelijk tot een einde. Dit begon in 2006 toen een groep muziekbedrijven, vertegenwoordigd door de RIAA, Lime Group aanklaagde wegens inbreuk op het auteursrecht. Leon had het bedrijf inmiddels verlaten, maar werd toch bediend.
'Ik kreeg op een vroege ochtend nog steeds een dagvaarding met een zeer luide en enge knal in mijn appartement in Bushwick, Brooklyn. LimeWire was destijds zo vriendelijk om voor mijn juridische rekeningen te zorgen ”, herinnert hij zich.
Nicponski was directer betrokken bij de rechtszaak en hij werd voor ongeveer acht uur afgezet door advocaten uit New York die voor de grote muzieklabels werkten.
"Het was een beetje onwerkelijk om voor begin twintig te moeten getuigen voor een klein leger advocaten op de top van een wolkenkrabber in Manhattan", zegt Nicponski, terwijl hij een ander belangrijk punt naar voren brengt.
Terugkijkend denken veel mensen dat de hausse aan het delen van bestanden heeft bijgedragen aan de verandering van de muziekindustrie. Terwijl de labels getuige waren van een verlies van controle en inkomen, zien mensen, waaronder Nicponski, de dingen anders.
“Mijn algemene gevoelens tijdens die verklaring waren dat ik had geholpen de doos met technologie van pandora te openen tegen een industrie die ik als overweldigend slecht beschouwde (en nog steeds beschouw). We hebben de scheuren in de fundering van dat bedrijf blootgelegd, en zodra de scheuren begonnen te verschijnen, begonnen ze groter te worden. "
In zekere zin hielp het delen van bestanden om het monopolie van de muziekindustrie te doorbreken en van muziek een gemeenschap te maken. Dit betekende meer keuze voor de consument en maakte de weg vrij voor verkopen per nummer, nieuwe distributiemodellen zoals Apple's iTunes en uiteindelijk streaming.
De LimeWire-rechtszaak werd tot op zekere hoogte verwacht en kwam niet als een schok. Omdat de juridische strijd echter enkele jaren voortduurde, groeide de onzekerheid op het kantoor van LimeWire. Terwijl Mark Gorton verschillende opties onderzocht om te overleven, was het einde altijd nabij.
“Elke andere vrijdag was de laatste werkdag, we hadden minimaal drie 'afscheidsdiners' en over het algemeen stagneerde de ontwikkeling door de onzekerheid”, zegt Balevsky, die nog bij het team zat.
Balevsky begon ondertussen Leon en een andere ontwikkelaar te helpen met de FrostWire spin-off. Dit zou ervoor zorgen dat de geest van LimeWire zou overleven, zelfs nadat het bedrijf was gesloten.
De ondergang van LimeWire kwam uiteindelijk in 2010 . Lime Group LLC, geconfronteerd met miljarden dollars aan potentiële schade, besloot de rechtszaak te schikken. Het bedrijf stemde ermee in om $ 105 miljoen aan schadevergoeding te betalen en een bericht op de officiële site drong er bij gebruikers op aan de software te verwijderen.
Mensen die vandaag LimeWire.com bezoeken, zullen de afsluitmelding niet meer zien. Het domein werd uiteindelijk overgenomen door Balevsky, die het gebruikt om zijn eigen anonieme applicatie voor het delen van bestanden MuWire te promoten .
De ontwikkelaar was nooit getuige van het einde van LimeWire toen hij het bedrijf verliet in 2008 na het verkrijgen van zijn groene kaart. Leon was toen ook weg en bleef werken aan FrostWire, dat ondanks problemen met Google's Play Store nog steeds bestaat.
Nu LimeWire weg is, leeft de naam voort in de herinneringen van miljoenen mensen, en gedeeltelijk in FrostWire en MuWire . Wat er met de waterpijp van $ 300 is gebeurd, is echter onduidelijk.
Door William1
Aanbevolen reactie
Doe je mee?
Je kunt nu een bericht plaatsen en je later registeren. Als je al een account hebt, kun je je hier aanmelden.